۲۲ میزان ۱۳۸۸ ساعت ۲۰:۲۶
امت اسلامي، وامدار امامصادق(ع) به مناسبت سالروز شهادت آن یگانه دوران منبع : خبرگزاری صدای افغان(آوا) - کابل - سرویس آیین واندیشه |
 |
انصاف حكم ميكند كه از كنار اين روحيهي جوانمردانه و قدرشناسانهي مردم نجيب، علماء و روحانيون دو مذهب سني و شيعه و به خصوص روحانيت معظم اهل سنت و جماعت و نيز دولت افغانستان، خاموش و بيتفاوت نگذشته و به همهي دستاندركاران اين سمينار راهگشا و كمنظير، آفرين و دست مريزاد گفت
|
انبياء و ائمهي ديني كه درود خداوند(ج) بر آنان باد، هر كدام به نوبه و سهم خويش در نضج، رشد و تبليغ و نيز در راهنمايي و ارشاد امت مسلمه، نقش داشتهاند. تاريخ حيات ديني بشر گواه بر فعاليتهاي پيگير، دوامدار و طاقتفرساي انبياء و ائمهي بزرگوار دين بوده است. سختيها و ناملايماتي كه در مسير تبليغ و ارشاد، همواره و در عرض و طول زندگي سراسر افتخار سفرای الهي، دامنگیر آن بزرگواران بوده، به جرأت ميتوان ادعا كرد كه گريبانگير هيچ يك از مصلحان و رهبران اجتماعي و سياسي نبوده است.
انبياء و ائمهي دين، در ازاي خدمت به خلق خدا(ج) و رساندن پيام او(ج) به بشريت، ابداً از احدي طلب مزد و اجر نكردهاند و اين در حالي است كه بيشترين و ارزندهترين خدمات را كه همانا ارشاد و راهنمايي انسانها ونجات آنان از ابتذال در فكر و رفتارو در نتيجه، رسيدن انسان به كمال معنوي و كسب رستگاري دنيا و آخرت ميباشد، از فيوضات و بركات حضور و وجود همين انبياء عظام و ائمهي كرام در پهنهي اين كره خاكي ميباشد. درست است كه ائمهي بزرگوار دين از رهروان پيامشان خواستار اجر و مزدي نشدهاند، اما آيا اين به اين معني است كه پيروان آن بزرگواران نيز، خويشتن را به تغافل زده و از كنار آنهمه خدمات و از خودگذريهاي انبياء و ائمهي الهي بيتفاوت، عبور كنند؟! كلا و هرگز كه چنين برخوردي با طلايهداران اديان و مذاهب الهي، شايسته خداپرستان و به خصوص امت اسلامي باشد. اين قلم مكررا از روابط معقول و صميميي ميان دو مذهب بزرگ حنفي و جعفري كه در افغانستان وجود دارد، اظهار شعف و خوشنودي كرده است و همواره اين دستآورد را به عنوان اسوه و الگو براي ساير كشورهاي اسلامي، پيشنهاد كرده است. در همين راستا برگزاري سمينار سه روزه درتجلیل ازمقام معنوی وعلمی امام صادق (ع) درکابل، كه به ابتكار آكادمي علوم افغانستان تدوير گرديده است، در خور تقدير، ستايش و افتخار ميباشد. برگزاري چنين سمينارهايي پيش از همه، نمايانگر روحيهي قدرشناسي مردم متدين افغانستان اعم از شيعه و سني ميباشد كه با درك و فهم مقام علمي و ديني حضرت امامصادق(ع) در پي تعظيم و تجليل آن يگانهي عرصه علم و دين برآمدهاند.
انصاف حكم ميكند كه از كنار اين روحيهي جوانمردانه و قدرشناسانهي مردم نجيب، علماء و روحانيون دو مذهب سني و شيعه و به خصوص روحانيت معظم اهل سنت و جماعت و نيز دولت افغانستان، خاموش و بيتفاوت نگذشته و به همهي دستاندركاران اين سمينار راهگشا و كمنظير، آفرين و دست مريزاد گفت!
گزاف نخواهد بود اگر ادعا كنيم كه امام جعفر صادق(ع) با توجه به خدمات و فعاليتهاي بينظير ايشان در عرصهي رشد، شكوفايي و به ثمر نشاندن بسياري از تعليمات و احكام مسايل ديني، اعم از مسايل فقهي، اصولي، الهيات، فلسفه ، اعتقادات و اخلاقي ، حق استادي بر گردن همهي بشريت به خصوص امت اسلامي داشته، دارد و خواهد داشت. و اين حق نسبت به مردم افغانستان به خصوص تأكيد بيشتر ميگردد. چرا كه امام ابوحنيفه كه رئيس يكي از مذاهب بزرگ اسلامي است، خود از شاگردان مكتب راهگشاي امام صادق(ع) ميباشد و يقيناً يكي از رازهاي بزرگ و ماندگار نزديكي دو مذهب بزرگ جعفري و حنفي در همين رابطهي استوار استادي و شاگردي روئسای دومذهب نهفته است.
تاريخ اسلام گواه بر رشد همهجانبه ي بسياري از علوم و فنون بشري مانند فقه، كلام، علم حديث، فلسفه و نجوم و ... در دوران زندگي امام صادق(ع) ميباشد.
در زمان امامصادق(ع) به دلايل زيادي از جمله درگير شدن دستگاه خلافت وقت با اختلافات داخلي و بيروني بر سر تصاحب حكومت و قدرت، مجال خوب و مناسبي جهت پرداختن به مباحثات و مناظرات علمي و ديني و ... مهيا گرديد. امام صادق(ع) با استفاده از فرصت به دست آمده، جلسات درس و بحث علمي و ديني را در سطح بينهايت وسيع و گسترده برگزار مي كرد تا آنجا كه در زمان بسيار اندك آوازه مباحث علمي و ديني فراتر از مرزهاي حجاز را در نورديد.
انديشمندان الهي و غير الهي از اقصي نقاط جهان جهت مباحثه و مناظره علمي به مدينه آمده و از اقيانوس بيكران مقام امامت و ولايت بهرهها ميبردند.
نكتهاي را كه نبايد از نظر دور داشت و به آن تأكيد كرد اين است كه تلاشها و فعاليتهاي علمي و ديني حضرت امامصادق(ع) ابداٌ اختصاص به دين، مذهب و فرقهي خاصي نداشته و مد نظر و توجه حضرت، همهي بشريت در قدم اول و در ثاني قدم كافهي امت اسلامي است. لذا ادعاي تعدادي از مسلمانان ناآگاه مبني بر اينكه امام صادق و امثال آن بزرگوار به مذهبي مربوط بوده و ربطي به مذاهب ديگر ندارد، كاملاٌ حرف بياساس و بيبنيادي است كه بايد با اين گونه شايعات و گزافهگوييها شديداً مبارزه شود. امام صادق(ع) مانند بسياري ديگر از ائمهي دين، به همهي بشريت و انسانهاي آزاده و الهي تعلق دارد.
نویسنده: سید فاضل محجوب
انبياء و ائمهي دين، در ازاي خدمت به خلق خدا(ج) و رساندن پيام او(ج) به بشريت، ابداً از احدي طلب مزد و اجر نكردهاند و اين در حالي است كه بيشترين و ارزندهترين خدمات را كه همانا ارشاد و راهنمايي انسانها ونجات آنان از ابتذال در فكر و رفتارو در نتيجه، رسيدن انسان به كمال معنوي و كسب رستگاري دنيا و آخرت ميباشد، از فيوضات و بركات حضور و وجود همين انبياء عظام و ائمهي كرام در پهنهي اين كره خاكي ميباشد. درست است كه ائمهي بزرگوار دين از رهروان پيامشان خواستار اجر و مزدي نشدهاند، اما آيا اين به اين معني است كه پيروان آن بزرگواران نيز، خويشتن را به تغافل زده و از كنار آنهمه خدمات و از خودگذريهاي انبياء و ائمهي الهي بيتفاوت، عبور كنند؟! كلا و هرگز كه چنين برخوردي با طلايهداران اديان و مذاهب الهي، شايسته خداپرستان و به خصوص امت اسلامي باشد. اين قلم مكررا از روابط معقول و صميميي ميان دو مذهب بزرگ حنفي و جعفري كه در افغانستان وجود دارد، اظهار شعف و خوشنودي كرده است و همواره اين دستآورد را به عنوان اسوه و الگو براي ساير كشورهاي اسلامي، پيشنهاد كرده است. در همين راستا برگزاري سمينار سه روزه درتجلیل ازمقام معنوی وعلمی امام صادق (ع) درکابل، كه به ابتكار آكادمي علوم افغانستان تدوير گرديده است، در خور تقدير، ستايش و افتخار ميباشد. برگزاري چنين سمينارهايي پيش از همه، نمايانگر روحيهي قدرشناسي مردم متدين افغانستان اعم از شيعه و سني ميباشد كه با درك و فهم مقام علمي و ديني حضرت امامصادق(ع) در پي تعظيم و تجليل آن يگانهي عرصه علم و دين برآمدهاند.
انصاف حكم ميكند كه از كنار اين روحيهي جوانمردانه و قدرشناسانهي مردم نجيب، علماء و روحانيون دو مذهب سني و شيعه و به خصوص روحانيت معظم اهل سنت و جماعت و نيز دولت افغانستان، خاموش و بيتفاوت نگذشته و به همهي دستاندركاران اين سمينار راهگشا و كمنظير، آفرين و دست مريزاد گفت!
گزاف نخواهد بود اگر ادعا كنيم كه امام جعفر صادق(ع) با توجه به خدمات و فعاليتهاي بينظير ايشان در عرصهي رشد، شكوفايي و به ثمر نشاندن بسياري از تعليمات و احكام مسايل ديني، اعم از مسايل فقهي، اصولي، الهيات، فلسفه ، اعتقادات و اخلاقي ، حق استادي بر گردن همهي بشريت به خصوص امت اسلامي داشته، دارد و خواهد داشت. و اين حق نسبت به مردم افغانستان به خصوص تأكيد بيشتر ميگردد. چرا كه امام ابوحنيفه كه رئيس يكي از مذاهب بزرگ اسلامي است، خود از شاگردان مكتب راهگشاي امام صادق(ع) ميباشد و يقيناً يكي از رازهاي بزرگ و ماندگار نزديكي دو مذهب بزرگ جعفري و حنفي در همين رابطهي استوار استادي و شاگردي روئسای دومذهب نهفته است.
تاريخ اسلام گواه بر رشد همهجانبه ي بسياري از علوم و فنون بشري مانند فقه، كلام، علم حديث، فلسفه و نجوم و ... در دوران زندگي امام صادق(ع) ميباشد.
در زمان امامصادق(ع) به دلايل زيادي از جمله درگير شدن دستگاه خلافت وقت با اختلافات داخلي و بيروني بر سر تصاحب حكومت و قدرت، مجال خوب و مناسبي جهت پرداختن به مباحثات و مناظرات علمي و ديني و ... مهيا گرديد. امام صادق(ع) با استفاده از فرصت به دست آمده، جلسات درس و بحث علمي و ديني را در سطح بينهايت وسيع و گسترده برگزار مي كرد تا آنجا كه در زمان بسيار اندك آوازه مباحث علمي و ديني فراتر از مرزهاي حجاز را در نورديد.
انديشمندان الهي و غير الهي از اقصي نقاط جهان جهت مباحثه و مناظره علمي به مدينه آمده و از اقيانوس بيكران مقام امامت و ولايت بهرهها ميبردند.
نكتهاي را كه نبايد از نظر دور داشت و به آن تأكيد كرد اين است كه تلاشها و فعاليتهاي علمي و ديني حضرت امامصادق(ع) ابداٌ اختصاص به دين، مذهب و فرقهي خاصي نداشته و مد نظر و توجه حضرت، همهي بشريت در قدم اول و در ثاني قدم كافهي امت اسلامي است. لذا ادعاي تعدادي از مسلمانان ناآگاه مبني بر اينكه امام صادق و امثال آن بزرگوار به مذهبي مربوط بوده و ربطي به مذاهب ديگر ندارد، كاملاٌ حرف بياساس و بيبنيادي است كه بايد با اين گونه شايعات و گزافهگوييها شديداً مبارزه شود. امام صادق(ع) مانند بسياري ديگر از ائمهي دين، به همهي بشريت و انسانهاي آزاده و الهي تعلق دارد.
نویسنده: سید فاضل محجوب
کد مطلب : ۱۳۱۱۰
 ارسال اين مطلب به دوستان |
 دريافت فايل مطلب |
 نسخه قابل چاپ |