۷ دلو ۱۳۸۸ ساعت ۲۲:۳۶
پیامد اجلاس لندن،مصالحه يا جنگ، كدام يك اتفاق خواهد افتاد؟ منبع : خبرگزاری صدای افغان(آوا) - کابل - سرویس سیاسی |
 |
اما به نظر مي رسد كنفرانس لندن نيز مانند بسياري از كنفرانس هاي ديگري جنبه نمايشي و تشريفاتي داشته و نتواند دست آوردي براي اشتراك كنندگان خوشبين داخلي و بعضاً خارجي به همراه بياورد
|
اين شب و روزها، تب مذاكره با طالبان بي اندازه بالا گرفته است. برگزاري كنفرانس لندن، حالا به هر هدف و انگيزه اي كه قرار بود داير شود، اما در اين روزها گرهي محكمي خورده است با موضوع مذاكره با طالبان، صرف نظر از اينكه نفس مذاكره با طالبان در داخل كشور براي خود، موافقان و مخالفاني دارد، اما در بيرون از مرزهاي افغانستان نيز توافق چنداني نسبت به اين مسأاله ديده نمي شود.
سياستمداران و دولتمردان غربي و امريكايي با چنين عبارات متناقض، افكار جهاني را مشوش و گمراه مي كنند، يكي مانند وزير خارجه انگلستان و بعضي از مقامات ديگر اين كشور از مذاكره با طالبان سخن مي گويند و ديگري نظير فرمانده كل ناتو از شكست طالبان در آينده هاي نزديك بشارت مي دهد!
طرح دادن پول به طالبان، برگرداندن آنان به زندگي ملكي، سهيم كردن آنان در قدرت و دادن پناهندگي سياسي به رهبران آنان از يك طرف مطرح مي شود و از سوي ديگر و در پيش نويس كنفرانس لندن، از ماندن اعضاي ناتو براي سالهاي طولاني در افغانستان سخن گفته مي شود و تصميم بسياري از اعضاي ناتو مانند امريكا، آلمان، بريتانيا، ايتاليا و... مبني بر فرستادن نيرو و پول بيشتر به افغانستان، خبر از يك رويارويي سرنوشت ساز در آينده نزديك، در افغانستان مي دهد.
از اينها گذشته، جانب طالبان تا هنوز نه تنها به چراغ هاي سبزي كه همواره از سوي دولت به آنان داده مي شود، پاسخي مثبتي نداده اند كه با انجام عمليات انتحاري و مرگ آفرين، دست دولت و طرفداران مذاكره با طالبان را پس زده اند، و در واقع اصرار دولت را همواره با انكار و انزجار پاسخ گفته اند.
در ميان دولت مردان و سياستمداران ايالات متحده و غرب نيز درباره مذاكره و مصالحه با طالبان تفاهم و نظر يك دست و منسجمي ديده نمي شود. جبهه بريتانيا معلمولاً نسبت به طالبان و مداكره با آنان، خوشبين بوده اند و اين بدليل نزديكي مواضع سياسي مركز استخبارات بريتانيا با دستگاه جهنمي استخبارات پاكستان مي باشد. چرا كه تجربه هاي دهه هاي پيشين، نشان داده است كه اين دو پايگاه استخباراتي، در منطقه، همواره در همسويي و همفكري همديگر حركت كرده اند. اما ايالات متحده، چنانچه از ظاهر موضع گيري هاي لفظي مقامات آنان برمي آيد، چندان به مذاكره با طالبان خوشبين نبوده و ترجيح مي دهند تا با جنگ، طالبان را سرجايشان بنشانند.
با در نظرداشت مطالب ذكر شده، اگر هدف از طرح مذاكره و آشتي با طالبان، آوردن صلح و ثبات به افغانستان باشد و مطرح كنندگان اين ديده با نيت و انگيره ملي، مردمي و وطني وارد ميدان شده باشند و هيچ حيله و نقشه ديگري نظير قوم سالاري و قبيله پرستي، در مخيله شان، موثر نبوده است و هدف شان، چنانكه خود مكرراً مي گويند مشاركت ملي در حكومت و قدرت است، اين بسيار نيكو و پسنديده است. البته به شرط آنكه طالبان با پذيرش قانون اساسي و بدون ادعاي تشكيل امارت و غيرذالك، مانند ساير مردم افغانستان به آغوش پدر و مادر وطن برگردند.
اما به نظر مي رسد كنفرانس لندن نيز مانند بسياري از كنفرانس هاي ديگري جنبه نمايشي و تشريفاتي داشته و نتواند دست آوردي براي اشتراك كنندگان خوشبين داخلي و بعضاً خارجي به همراه بياورد. و به نظر مي رسد همان تحليلي كه بعضي از كارشناسان مطرح مي كنند به واقع و صواب نزديك تر باشد. و آن اينكه استراتژي جديد امريكا، كنفرانس لندن و محتويات آن همه و همه، دام هايي هستند كه براي طالبان پهن شده اند و ايالات متحده و ناتو با اين تحريكات و به راه انداختن سروصداها، در واقع افكار عمومي را براي يك نبرد پاياپاي و سرنوشت ساز با طالبان آماده مي كنند و اين پيشنهادات صلح جويانه و آشتي گرايانه، تنها به اين دليل نمايش داده مي شود تا مبادا از ايالات متحده و ناتو در سطح افكار و آراي جهاني، چهره هاي جنگ طلب و آتش افروز به نمايش گذاشته شود، حال بايد صبر كرد و منتظر نتايج كنفرانس لندن نشست.
نویسنده: سید فاضل محجوب
کد مطلب : ۱۵۶۲۶
 ارسال اين مطلب به دوستان |
 دريافت فايل مطلب |
 نسخه قابل چاپ |