«انقلاب اسلامی با دم مسیحایی امام خمینی (ره) آغاز شد، اما این امام خامنهای بود که آن را از قالب یک انقلاب سیاسی فراتر برد و به جریانی جهانی برای بیداری، عدالتخواهی و همسفری با عاشورا و ظهور تبدیل کرد. این نوشتار، روایتی است از تداوم راه، بیعت با ولایت و انتظاری که به استقبال تاریخ آمده است.»
تاریخ انتشار :چهارشنبه ۱۷ سرطان ۱۴۰۵ ساعت ۰۹:۵۴
کد مطلب : 360038
بسم الله الرحمن الرحیم
دیگر کار از کار گذشته است. پیروزی انقلاب ارزشمند اسلام با دم مسیحایی امام خمینی (ره)، باعث بیداری خفتگان در سطح جهان و کشورهای مسلمانی شد که دیدگانشان با چشمبند زور و استعمار بسته شده بود و نیز اندیشمندان ژرفنگر را به تکاپو انداخت.
قصه به آخر خواهد رسید و بیتابی امان ما را بریده است. انقلاب، برخلاف تفکر ناقص برخی سیاستمداران کوتاهنظر، حتی پس از آسمانی شدن امام خمینی (ره) همچون درختی تنومند باقی ماند که ریشههایش در عمق دلها میجهد و سر بر آسمان بینهایت بلند میکند. این درخت تنومند، هر لحظه با خون شهیدان به ژرفای نیلی بلندای عدالت و آزادی میرود و با خود زیباسرشتانی تازه، انسانهای والا و اندیشههای خداجویانه را ملکوتی میکند.
این انقلاب بزرگتر و جهانیتر میشود، زیرا بزرگمردی از سلاله پاک مادرمان حضرت زهرا (سلامالله علیها) سکاندار این کشتی است که خود را تمام و کمال به دریای هدایت امام زمان (عجلالله فرجه) سپرده است. امام خامنهای دلها را بیدار کرد و اکنون انسانیت سر از گریبان کفر و ظلم برآورده و با تزویر و جهل که همسایه و همدم او شده است، در حال ستیز میباشد.
جنگ دور نیست و به ما نزدیک است. حقیقت نیز نزدیکتر است، آنقدر که آیینههای صاف و زلال تصویر نابودی انسانیت را زیر یوغ جهل نشان میدهند؛ آنها پاره شدن پرده حرامها، به تاراج بردن تکیهگاهها، تکههای حیا و دزدیده شدن گوهر حیات معنوی و رشد و تعالی بشر را به تصویر میکشند.
امام خامنهای عزیز، انقلاب را از مفهوم عبور داد و با دگرگونی اجتماعی، آن را بر مبنای اسلام ناب در سایه نبوت گرامی و ولایت امیرالمؤمنین گسترانید.
تاریخ در حال تکرار شدن است. علمدار عاشورایی ما که در فراق یاران شهیدش شبستان مراد را با ملکوت اشکهای شبانه سیر میکرد، دیگر تاب نیاورد و نعره خناسان را با بیاعتنایی محض بر گرده مظلومان سپر شد.
شما بودید و ما و اصرار بر همبستگی تمام انسانها و تبیین آزادگی. ما بودیم و شما و آرزوی اقامه حق در مسجدالاقصی. آقای ما، در جاده پر از فراز و نشیب ولایت و کوچههای غربت، شما تنها یاور کودکان و زنان بیپناه بودید. گوش ما هر لحظه در انتظار پیام دلنشین شما بود، زیرا شما تکیهگاه ما بودید.
لفظ «امام» برای ما جادهای شد تا به دور از مرزها، مهر ولایتمداری را بر پیشانی خود حک کنیم. دومینوی انقلاب با کوچکترین ضربه از دشمنان، تأثیرگذاری بیشتری خواهد داشت و به بیداری سرزمینهای دیگر میانجامد. عدالتخواهی از مرزها عبور خواهد کرد. ما خود را از شما جدا نمیبینیم و امروز دنبالرو همان یادگار یار خراسانی خواهیم بود.
امروز ما برای جوشش قلبهای شکسته بیدارتر شدهایم، زیرا شانههای خمیده از ظلم دیگر برنمیتابند. ای عالمیان! ای ساکنان خفته و بیدار جهان! تشییع بزرگمرد علمدار عاشورا، تعبیر درست دهکده جهانی است. جهان کوچک شده است؛ آنقدر کوچک که همگان در یک راستا و در کنار هم، عظمت طلایهدار آزادی و عدالت را نظاره میکنند.
آقای من، شما اسلام ناب محمدی و اقتدار شیعه را در جهان زیبا و پیشبینی نشده معرفی کردید. این تعظیم در مقابل پیکر شما، تعظیم در برابر تکرار صحنه عاشورا بود. هیاهوی «هل من ناصر ینصر الحسین» به گوش میرسد. بدرقه عجیبی است و معرکهای پیشبینی میشود. از آن همه آرامش و چهره مظلوم و همان دفترچه کوچک که همیشه تکیه بر دستان مبارک شما داشت، رعشهای به دنیا افتاده است و پیشتاریخ خود به استقبال ما آمده است.
ما آمادهایم. عمامه شما چادر زنان ما خواهد شد و عبای شما سپر مردان ما خواهد بود. اکنون دانستیم هر که را که خود بخواهد، با شما همسفر میشود، از کودک تا جوان و پیر. بهای این همسفری، جهاد و استقامت است.
این بدرقه عظیم، بیعت با امام زمان (عج) است. این قیام بر سر آرمانهای انقلاب اسلامی است. این استقبال، عرصه ظهور و حضور همه کسانی است که دل در گرو حکومت صاحب الزمان دارند. این مقدمه ادامه نهضت عاشوراست. انسانها با بصیرت در این نگاره عظیم از تاریخ گام مینهند و با منجی عالم بشریت تجدید بیعت خواهند کرد. حضور میلیونی آنان، مهر تأیید ظهور خواهد بود. و اینچنین است که قصه قربت یگانه یادگار آفتاب امامت به آخر خواهد رسید.
شکریه یعقوبی
دیگر کار از کار گذشته است. پیروزی انقلاب ارزشمند اسلام با دم مسیحایی امام خمینی (ره)، باعث بیداری خفتگان در سطح جهان و کشورهای مسلمانی شد که دیدگانشان با چشمبند زور و استعمار بسته شده بود و نیز اندیشمندان ژرفنگر را به تکاپو انداخت.
قصه به آخر خواهد رسید و بیتابی امان ما را بریده است. انقلاب، برخلاف تفکر ناقص برخی سیاستمداران کوتاهنظر، حتی پس از آسمانی شدن امام خمینی (ره) همچون درختی تنومند باقی ماند که ریشههایش در عمق دلها میجهد و سر بر آسمان بینهایت بلند میکند. این درخت تنومند، هر لحظه با خون شهیدان به ژرفای نیلی بلندای عدالت و آزادی میرود و با خود زیباسرشتانی تازه، انسانهای والا و اندیشههای خداجویانه را ملکوتی میکند.
این انقلاب بزرگتر و جهانیتر میشود، زیرا بزرگمردی از سلاله پاک مادرمان حضرت زهرا (سلامالله علیها) سکاندار این کشتی است که خود را تمام و کمال به دریای هدایت امام زمان (عجلالله فرجه) سپرده است. امام خامنهای دلها را بیدار کرد و اکنون انسانیت سر از گریبان کفر و ظلم برآورده و با تزویر و جهل که همسایه و همدم او شده است، در حال ستیز میباشد.
جنگ دور نیست و به ما نزدیک است. حقیقت نیز نزدیکتر است، آنقدر که آیینههای صاف و زلال تصویر نابودی انسانیت را زیر یوغ جهل نشان میدهند؛ آنها پاره شدن پرده حرامها، به تاراج بردن تکیهگاهها، تکههای حیا و دزدیده شدن گوهر حیات معنوی و رشد و تعالی بشر را به تصویر میکشند.
امام خامنهای عزیز، انقلاب را از مفهوم عبور داد و با دگرگونی اجتماعی، آن را بر مبنای اسلام ناب در سایه نبوت گرامی و ولایت امیرالمؤمنین گسترانید.
تاریخ در حال تکرار شدن است. علمدار عاشورایی ما که در فراق یاران شهیدش شبستان مراد را با ملکوت اشکهای شبانه سیر میکرد، دیگر تاب نیاورد و نعره خناسان را با بیاعتنایی محض بر گرده مظلومان سپر شد.
شما بودید و ما و اصرار بر همبستگی تمام انسانها و تبیین آزادگی. ما بودیم و شما و آرزوی اقامه حق در مسجدالاقصی. آقای ما، در جاده پر از فراز و نشیب ولایت و کوچههای غربت، شما تنها یاور کودکان و زنان بیپناه بودید. گوش ما هر لحظه در انتظار پیام دلنشین شما بود، زیرا شما تکیهگاه ما بودید.
لفظ «امام» برای ما جادهای شد تا به دور از مرزها، مهر ولایتمداری را بر پیشانی خود حک کنیم. دومینوی انقلاب با کوچکترین ضربه از دشمنان، تأثیرگذاری بیشتری خواهد داشت و به بیداری سرزمینهای دیگر میانجامد. عدالتخواهی از مرزها عبور خواهد کرد. ما خود را از شما جدا نمیبینیم و امروز دنبالرو همان یادگار یار خراسانی خواهیم بود.
امروز ما برای جوشش قلبهای شکسته بیدارتر شدهایم، زیرا شانههای خمیده از ظلم دیگر برنمیتابند. ای عالمیان! ای ساکنان خفته و بیدار جهان! تشییع بزرگمرد علمدار عاشورا، تعبیر درست دهکده جهانی است. جهان کوچک شده است؛ آنقدر کوچک که همگان در یک راستا و در کنار هم، عظمت طلایهدار آزادی و عدالت را نظاره میکنند.
آقای من، شما اسلام ناب محمدی و اقتدار شیعه را در جهان زیبا و پیشبینی نشده معرفی کردید. این تعظیم در مقابل پیکر شما، تعظیم در برابر تکرار صحنه عاشورا بود. هیاهوی «هل من ناصر ینصر الحسین» به گوش میرسد. بدرقه عجیبی است و معرکهای پیشبینی میشود. از آن همه آرامش و چهره مظلوم و همان دفترچه کوچک که همیشه تکیه بر دستان مبارک شما داشت، رعشهای به دنیا افتاده است و پیشتاریخ خود به استقبال ما آمده است.
ما آمادهایم. عمامه شما چادر زنان ما خواهد شد و عبای شما سپر مردان ما خواهد بود. اکنون دانستیم هر که را که خود بخواهد، با شما همسفر میشود، از کودک تا جوان و پیر. بهای این همسفری، جهاد و استقامت است.
این بدرقه عظیم، بیعت با امام زمان (عج) است. این قیام بر سر آرمانهای انقلاب اسلامی است. این استقبال، عرصه ظهور و حضور همه کسانی است که دل در گرو حکومت صاحب الزمان دارند. این مقدمه ادامه نهضت عاشوراست. انسانها با بصیرت در این نگاره عظیم از تاریخ گام مینهند و با منجی عالم بشریت تجدید بیعت خواهند کرد. حضور میلیونی آنان، مهر تأیید ظهور خواهد بود. و اینچنین است که قصه قربت یگانه یادگار آفتاب امامت به آخر خواهد رسید.
شکریه یعقوبی
avapress.net/vdchxvnx623n-vd.tft2.html
پربازدیدترین
