تاریخ انتشار :جمعه ۱ جوزا ۱۴۰۵ ساعت ۰۸:۴۶
کد مطلب : 355557
پویش بین‌المللی «۱+۱۶۸» با شعار «من صدای مینابم» روز پنج‌شنبه، 31 ثور/ اردیبهشت با حضور خانواده‌های شهدای دانش‌آموز، جمعی از فعالان رسانه‌ای و خبرنگاران رسانه‌های خارجی از جمله خبرنگار آوا، در مدرسه شجره طیبه میناب آغاز شد؛ مدرسه‌ای که در حمله ۹ حوت/ اسفند ۱۴۰۴ آمریکا و رژیم صهیونیستی، ده‌ها دانش‌آموز و شماری از معلمان آن به شهادت رسیدند و کلاس‌های درسش به صحنه‌ای از خون و آوار بدل شد. همزمان با آغاز این پویش، گزارش تصویری ویژه‌ای از ابعاد این جنایت و روایت خانواده‌های شهدای دانش‌آموز نیز تهیه و منتشر شد.

خبرگزاری صدای افغان(آوا) ـ میناب: پس از پایان نشست خبری، خانواده‌های شهدا و حاضران راهی گلزار شهدای دانش‌آموز شدند؛ جایی که در عصر و شام روز پنجشنبه، همزمان با شب جمعه، مادران و پدران داغدار، برادران و بستگان شهدا کنار مزار فرزندان‌شان گرد آمده بودند و با اشک، دعا و زمزمه قرآن، یاد عزیزان خود را زنده نگه می‌داشتند؛ یکی هنوز در حسرت دختر دانش‌آموزش می‌گریست، دیگری بر مزار یگانه پسرش نشسته بود و پدری دیگر، همسر و فرزندش را در آن جنایت از دست داده بود. گلزار شهدای میناب، روایت داغ‌های بی‌شماری بود که نزدیک به دو ماه پس از آن حمله، هنوز بر دل خانواده‌ها تازه مانده است.
 
آمریکا چطور نقاشی‌های مدرسه را ندید؟
در مراسم پویش «۱+۱۶۸»، زهرا حاج‌حسینی از معلمان بازمانده حادثه حمله ۹ حوت/ اسفند به مدرسه «شجره طیبه» میناب، روایت خود از لحظات پرالتهاب آن روز را بیان کرد.
حاج‌حسینی گفت: «پس از اولین انفجار، خیلی سریع خودم را به کلاس رساندم و با همه اولیا تماس گرفتم تا برای بردن بچه‌ها بیایند. ساعت ۱۱:۲۰ صدای مهیبی در مدرسه پیچید. با تلاش درِ کلاس را باز کردم و حدود پنج ثانیه بعد صدای انفجار دوم و سوم را شنیدم؛ صداهایی که هر لحظه نزدیک‌تر و ترسناک‌تر می‌شد.»
وی ادامه داد: «به سختی خودم را بلند کردم و با چشمانم دیدم که طبقه دوم مدرسه روی طبقه اول فرو ریخت.»
این معلم بازمانده با طرح پرسشی انتقادی افزود: «آمریکا چطور نقاشی‌های مدرسه را ندید؟ مگر نمی‌گویند آمریکا مجهزترین ابزارهای رصد را دارد؟»
وی در پایان تأکید کرد: «اکنون مسئولیت من فراتر از یک معلم در مدرسه میناب است؛ من باید صدای مظلومیت این کودکان را به گوش جهانیان برسانم.»
 
خدا من را زنده نگه داشت تا بتوانم انتقام خون دوستانم را بگیرم
در همین حال، یک دانش آموز مینابی در این مراسم گفت: کسانی که سکوت می‌کنند به اندازه کسانی که این جنایت را مرتکب شدند مقصر هستند.
این دانش آموز مدرسه شجره طیبه افزود: من دانش آموز مدرسه شجره طیبه ماندم تا صدای خواهران و برادران شهیدم باشم.
دانش آموز مینابی دیگری گفت: کسی که باعث خرابی مدرسه ما شد آمریکا و اسرائیل بود.
 وی اضافه کرد: خدا من را زنده نگه داشت تا بتوانم انتقام خون دوستانم را بگیرم و ایران را سربلند کنم. ما دوباره بلند می شویم و مدرسه خود را می سازیم.
 
استکبار جهانی، متهم ردیف اول جنایت علیه کودکان
در همین حال، علی نیکو، دبیر پویش «۱+۱۶۸» در واکنش به وقایع اخیر میناب اعلام کرد: آنچه امروز بر کودکان مظلوم می‌رود، بخشی از پازل جنایات سازمان‌یافته استکبار است که با هدف‌گیری آگاهانه غیرنظامیان و کودکان، از این فجایع به عنوان ابزاری در عرصه سیاست بین‌الملل بهره می‌برد.
 
روایت «سند مظلومیت» و «سند اقتدار» ایران
از سوی دیگر، به گفته مرتضی کارآموزیان، رییس بسیج رسانه جمهوری اسلامی ایران به خبرنگاران، فعالان رسانه‌ای حاضر در این برنامه، دو کلان‌روایت را دنبال می‌کنند؛ نخست، «سند مظلومیت ایران» که به واقعه مدرسه شجره طیبه میناب اختصاص دارد و دوم، «سند اقتدار ایران» که به موضوع کنترل تنگه هرمز مربوط می‌شود؛ تنگه‌ای که به گفته وی، همواره متعلق به ایران خواهد بود.

گزارش تصویری کامل این مراسم را در زیر ببینید:
https://avapress.net/vdchmmnxq23nmmd.tft2.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما