خبرگزاری صدای افغان (آوا) - مشهد مقدس: در این گفتمان، محمد موحدی، فعال فرهنگی و اجتماعی، با اشاره به جایگاه نیمه شعبان بهعنوان میلاد منجی عالم بشریت، این مناسبت را نماد زنده امید و احیای آرمان عدالت جهانی دانست.
وی با استناد به آیات قرآن کریم تأکید کرد که وعده الهی درباره حاکمیت نهایی صالحان، روحیه صبر، پایداری و مقاومت را در دل مؤمنان زنده نگه میدارد.
به گفته موحدی، نیمه شعبان الهامبخش مبارزه با ظلم، تبعیض و بیعدالتی است و میتواند همبستگی میان مسلمانان و همه عدالتخواهان جهان را تقویت کند؛ بهویژه در شرایطی که بشریت امروز بیش از هر زمان دیگر با استبداد و ستم قدرتهای سلطهگر مواجه است.
وی در ادامه، با بررسی تأثیر اعتقاد به ظهور امام مهدی(عج) بر رفتار سیاسی مسلمانان در عصر غیبت، اظهار داشت: باور به ظهور، انسان را از انفعال دور میسازد و به مسئولیتپذیری فعال سوق میدهد. منتظر واقعی، ساختارهای ظالمانه را نقد میکند، مطالبهگر است و در عین تعامل اصلاحی با واقعیتهای اجتماعی و سیاسی، برای زمینهسازی ظهور تلاش مینماید.
موحدی افزود: انتظار حقیقی، انتظاری سازنده است که با اصلاحگری، امر به معروف، نهی از منکر، صبر همراه با اقدام و مطالبهگری اجتماعی معنا پیدا میکند.
در بخش دیگری از این گفتمان، حجتالاسلام والمسلمین استاد حسینی، رئیس مجمع علمای بلخاب، با اشاره به جایگاه مناسبتهای بزرگ دینی در انسجام امت اسلامی، نیمه شعبان را فرصتی بیبدیل برای تقویت وحدت میان مسلمانان و مستضعفان عالم دانست.
وی تصریح کرد: امام مهدی(عج) منجی همه بشریت است و اعتقاد به ظهور آن حضرت، مرزهای نژادی، مذهبی و جغرافیایی را درنوردیده و همه مظلومان را به آیندهای روشن امیدوار میسازد.
استاد حسینی با تبیین پیوند عمیق مهدویت و استکبارستیزی تصریح کرد: استکبارستیزی شالوده گفتمان مهدوی است، زیرا دولت عدل جهانی امام زمان(عج) بر نفی سلطه مستکبران و نابودی نظامهای ظالمانه استوار خواهد بود.
وی با اشاره به سیره همه پیامبران الهی، مبارزه با طاغوت و استکبار را رسالت مشترک آنان دانست و افزود: ظهور حضرت بقیهالله(عج) نقطه اوج این مسیر تاریخی و تحقق نهایی عدالت الهی برای نجات مستضعفان جهان خواهد بود.
در پایان، استاد حسینی انتظار فرج را عامل اساسی ایجاد نشاط، شادابی و امید در جامعه معرفی کرد و گفت: ناامیدی، بزرگترین آفت فرد و جامعه است، در حالی که امید به آینده و ظهور منجی، انسان را در برابر سختیها مقاوم میسازد، روابط اجتماعی را تقویت میکند و زمینهساز اصلاح فرهنگی و اخلاقی جامعه میشود.