خبرگزاری صدای افغان (آوا) ـ کابل: همزمان با فرارسیدن نیمه ماه مبارک شعبان، سالروز میلاد با سعادت منجی عالم بشریت حضرت امام عصر (ارواحنا فداه)، کارشناسان امور دینی در نخستین برنامه این هفته «گفتمان سازندگی» که از سوی مرکز تبیان در کابل برگزار شد، امروز سهشنبه ۱۴ دلو ۱۴۰۴ هجری شمسی، پیرامون موضوع «موعودگرایی و مهدویت در اندیشه اسلامی» به بحث و گفتوگو پرداختند.

در این برنامه، حجتالاسلام والمسلمین محمدحسین حلیمی، آگاه و مدرس علوم دینی، باور و اعتقاد به موعودگرایی را امری فطری و ریشهدار در میان آحاد جوامع انسانی دانسته و گفت: «در کنار اعتقاد فطری انسانها به یک مصلح و منجی، منطق و عقل بشر نیز پذیرای باورمندی به موعودگرایی است.»
وی با اشاره به دیدگاه برخی از فلاسفه بشری در خصوص موعودگرایی، افزود: مسئله مدینه فاضله یا آرمانشهر در اندیشه فیلسوفان غربی، بهگونهای مشابه با جامعه آرمانی مهدوی در اندیشه اسلامی و مکتب تشیع مطرح شده است.
به گفته وی، تمایز اساسی مهدویت با سایر اندیشههای موعودگرایی، در مشخص، شفاف و روشن بودن هویت فرد وعدهدادهشده نهفته است. این آگاه امور دینی با اشاره به موجودیت، حضور و نظارت حضرت منجی عالم بشریت (بقیةالله الاعظم عجلالله تعالی فرجهالشریف) تصریح کرد: «وجه تمایز دیگر مهدویت با سایر مکاتب موعودگرایی، قاطعیت و حتمیت ظهور منجی و مصلح وعدهدادهشده است.»
حجتالاسلام حلیمی، اساسیترین مؤلفه در زمینهسازی ظهور و تحقق جامعه مهدوی را ایجاد تحول در نفس و درون منتظران حضرت حجت (عج) دانسته و اظهار داشت: تا زمانی که منتظران واقعی مهدویت، خود، جامعه، کشور و مردمشان را بر اساس آموزههای دینی و شرعی اصلاح نکنند و زمینههای ظهور مصلح جهانی را فراهم نسازند، تحقق وعده ظهور به تأخیر خواهد افتاد.
وی با استناد به آیات متعددی از قرآن کریم، برداشتهشدن موانع ظهور و فراهمشدن بستر تحقق جامعه مهدوی را در گرو بهکارگیری تمام توان مؤمنان و منتظران دانسته و تأکید کرد: چه موانع بیرونی مانند کفار، معاندین، منافقین، مفسدین و مستکبرین باشند و چه خصایص ناپسند و حیوانی درونی انسان، منتظران واقعی باید از این اسارتها رهایی یابند.
به گفته وی، اساسیترین مانع در مسیر تحقق جامعه مهدوی، سلطه هواهای نفسانی انسانهاست که آنان را در بند خود اسیر ساخته و ضمن سلب آزادی معنوی، دسترسی به منجی عالم بشریت را نیز ناممکن میسازد.
این مدرس علوم دینی با تأکید بر لزوم تصحیح و بازتعریف فهم و معرفت نسبت به باورهای مهدوی گفت: «قرار نیست دنیا را ظلم و ستم فرا گیرد و ما هیچ نقشی در ظلمستیزی و فسادزدایی نداشته باشیم، اما در عین حال خود را منتظر واقعی ظهور منجی عدالتگستر بدانیم.»
وی با انتقاد از اظهارات برخی از علمای اسلامی که الگوی جامعه آرمانی و مهدوی را انسانهای غربی و امریکایی معرفی میکنند، تصریح کرد: اگر تعریف ما از جامعه آرمانی مهدوی، انسان غربی و امریکایی امروز باشد، با در نظر داشتن فجایع، رذایل و مفاسد اخلاقی، سیاسی و نظامی موجود در امریکا و غرب و افشای رسواییهای اخلاقی چهرههایی چون جفری اپستین، واقعاً آرمانشهر ادعایی آنان تهوعآور است.
حجتالاسلام حلیمی، القای جامعه آرمانی غربی به افکار عمومی جهان، بهویژه از طریق رسانه و صنعت سینما توسط امریکا را نوعی موعودگرایی کاذب و انحرافی دانسته و افزود: غرب با روایتگریهای دروغین، بهصورت سازمانیافته در پی اغوا و اغفال ملتها در حوزه باورهای موعودگرایانه است.

در ادامه این برنامه، حجتالاسلام والمسلمین سید پیوندعلی سجادی، آگاه امور دینی، یکی از دلایل غیبت حضرت مهدی (عج) را مصلحت آزمایش پیروان آن حضرت عنوان کرده و گفت: «اندیشه موعودگرایی از آغاز تاریخ بشریت تا امروز همواره مطرح بوده و نگاه منجیگرایی محدود به مکاتب الهی و دینی نیست.»
به گفته وی، فلاسفه غربی نیز با تعابیر مختلف از موعودگرایی در قالب مفاهیمی چون آرمانشهر یا اوتوپیا، نظریهها و طرحهایی را ارائه دادهاند که امروز نتایج عملی آن را در جوامع مدرن غربی مشاهده میکنیم.
حجتالاسلام سجادی، عدم تحقق حاکمیت عدل الهی در سراسر جهان، حتی در دوران پیامبران و اوصیای الهی را دلیل روشنی بر ضرورت شکلگیری جامعه مهدوی و ظهور مهدی موعود (عجلالله تعالی فرجهالشریف) دانسته و افزود: غایت حکومت آن حضرت، اقامه قسط و عدالت در تمام ابعاد حیات بشری است.
وی با اشاره به ایثار و ازخودگذشتگی خادمان زائران اربعین حسینی در عراق، اظهار داشت: خدمات عاشقانهای که مردم عراق در مراسم پیادهروی اربعین حسینی (ع) برای زائران کربلا انجام میدهند، نمونهای عینی از جلوههای جامعه آرمانی مهدوی است.
به گفته وی، در جامعه مهدوی، انسانها بهگونهای تربیت میشوند که همگی در خدمت یکدیگر قرار میگیرند و هیچ اثری از تکبر، غرور، خودخواهی، فزونطلبی و برتریجویی در وجودشان باقی نمیماند.
این عالم دین در پایان، شکلگیری جامعه آرمانی مهدوی را منوط به محوریت ولایت ائمه معصومین (علیهمالسلام) در زندگی بشر دانسته و تأکید کرد: اگر انسانها تحت چتر ولایتپذیری به رشد عقلانی، علمی و امنیت روانی و جسمی دست یابند، آنگاه جامعه بشری آمادگی ورود به حیات حقیقی خود، یعنی جامعه مهدوی را خواهد یافت.