خبرگزاری صدای افغان(آوا) - سرویس ورزشی: فریبا هاشمی در رقابت جادهای دوچرخهسواری زنان با ثبت زمان ۲ ساعت و ۵۰ دقیقه و ۵ ثانیه در جایگاه دوم قرار گرفت و مدال نقره به دست آورد. او با این نتیجه به نخستین زن افغانستان تبدیل شد که در تاریخ بازیهای آسیایی مدال نقره کسب میکند. شورای المپیک آسیا نیز این موفقیت را نخستین مدال یک ورزشکار زن افغانستان در بازیهای آسیایی از سال ۲۰۰۲ تاکنون عنوان کرده است.
در رشته ووشو نیز محمد خالد هوتک در وزن منفی ۷۰ کیلوگرام و حامد اشرفی در وزن منفی ۶۵ کیلوگرام با رسیدن به مرحله نیمهنهایی، مدالهای برنز افغانستان را قطعی کردند. هوتک با کسب این مدال به نخستین ورزشکار افغانستان تبدیل شد که در تاریخ بازیهای آسیایی سه مدال به دست آورده است.
با وجود این دستاوردها، عملکرد کاروان افغانستان با چالشهایی نیز همراه بود. شماری از ورزشکاران در مراحل نخست رقابتها حذف شدند و رشتههایی مانند بوکس، تکواندو، جوجیتسو، کورش و کریکت نتوانستند مدالی برای افغانستان کسب کنند.
یکی از رویدادهای بحثبرانگیز، حذف محمد منیر رضایی، ورزشکار کاراته افغانستان، پیش از آغاز رقابتهای وزن منفی ۵۵ کیلوگرام بود. فدراسیون کاراته افغانستان اعلام کرده است که رضایی در وزنکشی رسمی با اضافهوزن روبهرو شد و نتوانست در رقابتها شرکت کند. این فدراسیون عواملی مانند شرایط سفر، تغییر برنامه خواب و تغذیه را در افزایش وزن او مؤثر دانسته است.
در کنار نتایج ورزشی، موضوعاتی مانند میزان اردوهای تمرینی، رقابتهای تدارکاتی، امکانات آمادهسازی و معیارهای انتخاب ورزشکاران نیز در جریان حضور افغانستان در ناگویا مورد توجه قرار گرفت. این مسائل، بهویژه در رشتههایی که ورزشکاران افغانستان در مراحل ابتدایی از رقابتها کنار رفتند، بار دیگر بحث درباره چگونگی آمادهسازی کاروانهای ورزشی کشور برای رقابتهای بزرگ آسیایی را مطرح کرده است.
از سوی دیگر، حضور داوران و مسئولان ورزشی افغانستان در بخشهای مختلف بازیهای آسیایی نیز از جنبههای قابل توجه حضور کشور در ناگویا بود و نشاندهنده حضور کادر فنی و داوری افغانستان در کنار ورزشکاران در این رویداد بزرگ قارهای است.
بیستمین دوره بازیهای آسیایی آیچی–ناگویا از ۱۹ سپتمبر آغاز شده و مراسم پایانی آن ۴ اکتوبر برگزار میشود. افغانستان یکی از کمیتههای ملی المپیک شرکتکننده در این دوره است.
به نظر کارشناسان، سه مدال افغانستان در ناگویا نشان میدهد که ورزشکاران کشور در برخی رشتهها ظرفیت رقابت در سطح قارهای را دارند؛ اما استمرار این موفقیتها به برنامهریزی منظم، اردوهای کافی، رقابتهای تدارکاتی، پشتیبانی فنی و فراهمکردن امکانات مناسب برای ورزشکاران نیاز دارد. تجربه ناگویا همچنین میتواند زمینهای برای بررسی نقاط قوت و ضعف روند آمادهسازی کاروان افغانستان در رقابتهای آینده باشد.