لایک ۰

جرگه مشورتی، ناوردگاه رقابت‌های انتخاباتی

جرگه مشورتی، ناوردگاه رقابت‌های انتخاباتی
گروه‌های انتخاباتی "صلح و اعتدال" به رهبری حنیف اتمر و "امنیت و عدالت" به رهبری رحمت‌الله نبیل؛ از نامزدان انتخابات ریاست‌ جمهوری، جرگه مشورتی صلح را تحریم کردند.
 
یک روز پیش هم تیم انتخاباتی "ثبات و همگرایی" به رهبری داکتر عبدالله عبدالله، این جرگه را تحریم کرد.
 
در اعلامیه تیم انتخاباتی "امنیت و عدالت" به رهبری رحمت الله نبیل، حکومت به سوءاستفاده از لویه جرگه متهم شده و آمده است که ابهامات و پرسش‌‌های زیادی در مورد این نشست وجود دارد.
 
همچنین در این اعلامیه تاکید شده که این لویه جرگه جایگاه قانونی نداشته و تضمینی برای عملی شدن نتایج آن هم وجود ندارد.
 
تیم "صلح و اعتدال" هم روند برگزاری لویه جرگه مشورتی را روندی "کاملا سفارشی و غیرشفاف" خوانده و تاکید کرده که این روند "وقت‌تلفی از جانب حکومت در روند صلح و تلاشی برای کمپاین غیرقانونی انتخاباتی است".
 
همزمان خبرهایی از تحریم این جرگه توسط گلبدین حکمتیار، نورالحق علومی و فرامرز تمنا؛ دیگر نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری هم منتشر شده است.
 
به باور کارشناسان، این مواضع نشان می دهد که اهداف انتخاباتی لویه جرگه مشورتی صلح که از سوی ارگ ریاست جمهوری، طراحی و برنامه ریزی شده است، بر دیگر هدف های اعلام شده آن، غلبه دارد و نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری با تحریم آن می خواهند در برابر اراده ارگ برای بهره جویی تبلیغاتی از این جرگه مقابله کنند.
 
اگرچه شورای عالی صلح از رهبران سیاسی خواسته که از خود نرمش نشان دهند و از برخوردهای شخصی با این جرگه پرهیز کنند؛ اما در مقابل، مدعای محوری بسیاری از رهبران و تیم های انتخاباتی تحریم کننده جرگه این است که اهداف آن، مبهم است و برای برگزاری آن با آنها مشورت نشده است.
 
ناظران هم می گویند که یکجانبه گرایی ارگ ریاست جمهوری در برگزاری این جرگه مشورتی که قرار بود روندی ملی برای اتخاذ تصمیم های بزرگ و حیاتی باشد و به انسجام و همگرایی سیاسی و قومی در آستانه رویدادهای مهم و سرنوشت سازی مانند انتخابات آینده ریاست جمهوری و روند صلح با طالبان، کمک کند، نتیجه عکس داد و آن را از مسیری که باید در آن حرکت می کرد، منحرف کرد.
 
اکنون و با موج تحریم هایی که علیه این جرگه به راه افتاده، به نظر می رسد که این همایش بزرگ ملی، از فرصت به تهدید بدل شده است و پیش بینی می شود که یکی از توابع و پیامدهای منفی آن، برای روند صلح با طالبان باشد؛ روندی شکننده، حساس و آسیب پذیر که پیش از هر چیزی نیازمند ایجاد وحدت و همدلی و همگرایی سیاسی و قومی است.
 
ارگ ریاست جمهوری با تبدیل جرگه مشورتی صلح به ناوردگاهی برای تبلیغات انتخاباتی، اکنون که با نه بزرگ رهبران و جریان های سیاسی و نامزدهای انتخاباتی مواجه شده، در موقعیت دشواری قرار گرفته است.
 
به عقیده کارشناسان، با این حساب نه تنها چشم انداز تعیین شده برای جرگه مشورتی صلح به خطر افتاده؛ بلکه حتی انتظار می رود که در سایر زمینه ها هم تعامل مورد نیاز میان نیروهای درون و بیرون از قدرت، آسیب ببیند و در نهایت، بهره اصلی از این وضعیت را دشمنان افغانستان و نیروهای مسلح معارض ببرند.
 
نکته قابل تأمل این است که این نخستین بار نیست که ارگ ریاست جمهوری، تاوان سنگین یکجانبه گرایی، استبداد رأی و خودمحوری خودسرانه خود در تصمیم گیری های بزرگ ملی را می پردازد؛ اما به نظر می رسد که عزم و اراده ای برای عبرت گرفتن و اصلاح گری وجود ندارد و این بار که با موج تحریم های کم سابقه از جانب رهبران سیاسی و نامزدهای ریاست جمهوری، آینده جرگه به خطر افتاده، ارگ باید خود را مهیای پرداخت هزینه سنگین تری کند؛ هزینه ای که نه تنها ممکن است به موقعیت آقای غنی در انتخابات پیش رو، آسیب زند؛ بلکه حتی این امکان وجود دارد که عزم نیروهای سیاسی مخالف اش برای مهار او را جزم تر کرده و در نهایت، کلیت آینده سیاسی وی، در معرض نابودی قرار بگیرد.
 
این در حالی است که ارگ ریاست جمهوری و شخص آقای غنی می توانست در این شرایط حساس و حیاتی، به محور اصلی رایزنی های سازنده ملی برای وحدت و اجماع و همگرایی بدل شود تا دشمنان نتوانند به آسانی به اهداف ضد ملی خویش دست پیدا کنند و سرنوشت سیاسی و امنیتی کشور نیز بیش از این، بازیچه دست قدرت های جهانخوار خارجی و رژيم های حامی تروریزم در منطقه قرار نگیرد.
 
 
 
 
دوشنبه ۲۶ حمل ۱۳۹۸ ساعت ۲۳:۳۴
کد مطلب: 183392 کپی متن خبر در کلیپ برد انجام شد
نام شما

آدرس ايميل شما
نظر شما *