این وضعیت تلخ، ما را به یاد این کلام امام حسین(ع) میاندازد:
«شکمهایتان از حرام پر شده و دیگر صدای حق را نمیشنوید»!
حاکمانی که بهجای دفاع از مظلوم، پای میز معامله با اشغالگران نشستهاند، امروز به بهانههای سیاسی و اقتصادی، حقیقت و عدالت را قربانی منافع شخصی و حکومتی خود کردهاند.
پروژه عادیسازی روابط با رژیم صهیونیستی که از سوی برخی دولتهای عربی دنبال میشود، نهتنها آرمان فلسطین را به حاشیه میبرد، بلکه مقاومت مشروع ملت فلسطین را تضعیف کرده و به تثبیت اشغالگری کمک میکند. این روند، ادامه همان سیاستهای استعماری و امپریالیستی است که با بهانههایی چون مبارزه با تروریسم یا مهار نفوذ منطقهای ایران، عملاً امنیت و ثبات را در منطقه از بین بردهاند.
در این میان، بیتفاوتی جهان عرب، بستر نفوذ بیشتر رژیمهای غیردموکراتیک و مستبد را فراهم کرده است؛ رژیمهایی که منافع خود را بر خواست ملتها ترجیح دادهاند. این سیاست مماشات نهتنها خیانت به آرمان فلسطین است، بلکه صدای مقاومت و عدالتخواهی در منطقه را نیز خاموشتر کرده و امید به آیندهای آزاد و عادلانه را کاهش داده است.
اکنون، بیش از هر زمان دیگری، ملتهای منطقه ـ بهویژه جوانان آگاه ـ باید با درکی صحیح از واقعیتهای سیاسی و پشتپردههای قدرت، فشار واقعی و مؤثری بر دولتهای خود وارد کنند. زمان آن رسیده است که سکوت و بیتفاوتی جای خود را به ایستادگی و حمایت صریح از حقوق مردم فلسطین بدهد. فلسطین فقط یک سرزمین نیست؛ فلسطین نماد مبارزه با ظلم، استکبار و بیعدالتی است.
تا وقتی که این سکوت ادامه دارد، خون بیگناهان در غزه پایمال خواهد شد و توازن قدرت همچنان به سود اشغالگران باقی خواهد ماند. اکنون زمان تغییر فرا رسیده است؛ زمان همبستگی، مقاومت و پشتیبانی بیدریغ از ملت فلسطین.