سخنرانی اخیر رهبر انقلاب اسلامی، فراتر از یک توصیف مناسبتی از نقش بسیج در جمهوری اسلامی ایران، در واقع یک نقشه جامع تحولات امنیتی منطقه و یک بازخوانی راهبردی از موازنه جدید قدرت در غرب آسیا است؛ موازنهای که پس از جنگ ۱۲ روزه، بهطور محسوس به ضرر آمریکا و رژیم صهیونیستی و به سود محور مقاومت تغییر کرده است. افزون بر این، رد قاطع شایعات مربوط به پیام تهران به واشنگتن درباره مذاکره، پیامی محوری برای سیاست منطقهای ایران دارد: تهران نه در موقعیت ضعف، بلکه در لحظهای سرشار از اعتماد راهبردی قرار دارد و خطوط قرمز خود را بدون تردید حفظ میکند.
تاریخ انتشار :شنبه ۸ قوس ۱۴۰۴ ساعت ۱۶:۱۹
کد مطلب : 338569
اگرچه در ابتدای سخنرانی، رهبر انقلاب اسلامی بر ماهیت مردمی و بیهمتای بسیج در ایران تأکید کرد و آن را «پدیدهای برخاسته از متن جامعه ایرانی» دانست، اما بخش مهم و راهبردی سخنان او به سه موضوع مربوط میشد:
1. تحلیل نتایج جنگ ۱۲ روزه و پیامدهای آن برای آمریکا و اسرائیل
2. بازخوانی موقعیت فعلی واشنگتن و تلآویو و کاهش توان بازدارندگی آنها
3. تکذیب صریح روایت آمریکا درباره پیام ایران و تأکید بر اینکه تهران تحت فشار وارد مذاکره نمیشود
این سه لایه در کنار هم، تصویری از اعتماد به قدرت ملی، افزایش عمق استراتژیک ایران و ضعف روزافزون رقبای منطقهای و فرامنطقهای ارائه میدهند.
۱. تحلیل جنگ ۱۲ روزه؛ دگرگونی موازنه منطقه
رهبر انقلاب اسلامی جنگ ۱۲ روزه علیه جمهوری اسلامی ایران را «بُرش» مهمی در وضعیت منطقه توصیف کرد؛ نه یک درگیری عادی، نه یک حلقه تکراری از تنشهای همیشگی، بلکه لحظهای که در آن یک نظم امنیتی فرو ریخت و نظم جدیدی آشکار شد.
۱–۱. فروپاشی بازدارندگی رژیم صهیونیستی
در این تحلیل، چند نکته کلیدی برجسته است:
ـ اسرائیل با وجود توان نظامی گسترده و حمایت بیقید و شرط آمریکا، نتوانست بر میدان مسلط شود.
ـ تهدیدهای پیدرپی برای آغاز عملیات زمینی، به دلیل هزینههای احتمالی بالا، هیچگاه به مرحله اجرا نرسید.
ـ پدافند چندلایه اسرائیل، در برابر حجم و دقت آتش مقاومت، در چند سطح دچار فرسایش شد.
این وضعیت، به معنای خاتمه تصور شکستناپذیری رژیم صهیونیستی است؛ تصویری که هفت دهه سرمایهگذاری سیاسی و نظامی برای ایجاد آن، حالا با یک جنگ کوتاه، آسیب جدی دیده است.
۱–۲. صعود مقاومت به یک بازیگر بازدارنده
رهبر انقلاب اسلامی تأکید کرد که جنگ ۱۲ روزه ثابت کرد مقاومت دیگر یک «نیروی پراکنده» نیست، بلکه یک بازیگر نظامی با قدرت پاسخگویی لحظهای، دقت بالا و توان استمرار در ضربهزدن است.
این نکته در تحلیل رسانهای بسیار مهم است: تهران عملاً نشان داد که راهبرد ۲۰ ساله آمریکا برای مهار و محدود کردن مقاومت شکست خورده است.
۱–۳. نقش ایران در شکلدهی به معادله جدید
بدون ورود مستقیم به جنگ، اما با پشتیبانی ساختاری از محور مقاومت، ایران نشان داد که:
ـ معادلات منطقه بدون آن تنظیم نمیشود،
ـ و تهران امروز «سهم راهبردی» در هر تحول نظامی و سیاسی دارد.
این پیام نهتنها برای آمریکا و رژیم صهیونیستی، بلکه برای متحدان منطقهای آمریکا نیز معنادار است.
۲. تحلیل وضعیت آمریکا و اسرائیل پس از جنگ
سخنرانی رهبر انقلاب اسلامی تصویر کمسابقهای از شرایط داخلی و خارجی دو بازیگر اصلی ضدایرانی ـ واشنگتن و تلآویو ـارائه میدهد.
۲–۱. آمریکا: از ابتکار راهبردی به انفعال سیاسی
در این تحلیل:
ـ آمریکا دیگر قادر به بازگرداندن نظم منطقهای مورد نظر خود نیست.
ـ بحرانهای سیاسی داخلی، فشارهای انتخاباتی و شکافهای ساختاری، دست واشنگتن را کوتاه کرده است.
ـ جایگاه آمریکا از «تعینکننده روندها» به «واکنشدهنده به وقایع» تغییر کرده است.
در چنین شرایطی، تهران احساس میکند امریکا شرایط مذاکره یا فشارسازی را از دست داده و ایران اکنون در موقعیت تقاضا قرار ندارد.
۲–۲. اسرائیل: بحران امنیتی توأم با بحران مشروعیت
در تفسیر سخنان امام خامنهای، اسرائیل در سه سطح دچار بحران است:
1. بحران امنیتی:
ـ ناتوانی در پیشبرد جنگ،
ـ ناکامی در تحقق اهداف اعلامشده،
ـ و ضربهپذیری شدید از حملات مقاومت.
2. بحران داخلی:
ـ شکاف سیاسی بیسابقه،
ـ تضعیف جایگاه نخستوزیر،
ـ و نارضایتی اجتماعی گسترده.
3. بحران بینالمللی:
ـ مشروعیت مخدوش،
ـ کاهش حمایت عمومی غرب،
ـ و افزایش فشارهای حقوقی و رسانهای.
در این نگاه، اسرائیل از یک قدرت بازدارنده به یک دولت نیازمند حمایت دائمی تبدیل شده است.
۳. پاسخ به شایعات درباره پیام ایران به آمریکا
مهمترین بخش سخنرانی رهبر انقلاب اسلامی، از منظر راهبردی، تکذیب قاطعانه سخنان درباره پیام ایران برای مذاکره بود. ایشان این ادعا را «دروغ» خواند.
۳–۱. چرا این تکذیب مهم است؟
سکوت ایران میتوانست برای واشنگتن معنا داشته باشد؛ اما:
ـ رهبر انقلاب اسلامی شخصاً آن را رد کرد،
ـ و عملاً نشان داد که تهران نمیخواهد حتی کوچکترین نشانه از نرمش تحت فشار ظاهر شود.
این پیام بهطور مستقیم معادله مذاکرات هستهای را دگرگون میکند.
۳–۲. مذاکره تحت فشار، خط قرمز تهران
تهران با این موضعگیری اعلام کرد:
ـ ایران امتیاز نمیدهد،
ـ زمانبندی مذاکره را خود تعیین میکند،
ـ و هیچگونه معامله پشتپرده در شرایط فعلی قابل تصور نیست.
۳–۳. پیام غیرمستقیم به مقاومت و افکار عمومی
با این موضع: متحدان منطقهای جمهوری اسلامی مطمئن میشوند که تهران بهدنبال توافقهای مخفیانه در اوج جنگها نیست. افکار عمومی داخلی نیز درک میکند که تهران وارد هیچ روندی نمیشود که نتیجهاش تکرار تجربههای ناموفق گذشته باشد.
جمعبندی تحلیلی نهایی؛ موقعیت جدید ایران و افول دوگانه آمریکا ـ اسرائیل
برآیند کامل سخنان رهبر ایران چنین نقشهای را ترسیم میکند:
1. جنگ ۱۲ روزه نقطه پایان بازدارندگی اسرائیل و نقطه آغاز معادله جدید مقاومت بود.
2. آمریکا در ضعیفترین وضعیت تصمیمسازی منطقهای خود قرار دارد و درگیر چالشهای داخلی است.
3. اسرائیل با بحران امنیتی، سیاسی و مشروعیتی توأمان روبهروست و قادر به بازسازی بازدارندگی خود نیست.
4. ایران در مرکز تحولات منطقه قرار گرفته و بدون ورود به جنگ، عمق استراتژیک خود را گسترش داده است.
5. پرونده هستهای دیگر ابزار فشار غرب نیست؛ ایران زمان و چارچوب مذاکره را تعیین میکند.
6. رد شایعات پیام به آمریکا نشان داد که تهران برای هیچ معامله شتابزدهای آماده نیست و فشارها نمیتواند رفتار ایران را تغییر دهد.
7. و در نهایت، ایران امروز خود را در موقعیت برتر و اعتماد راهبردی بالاتر میبیند؛ موقعیتی که بر اساس توازن واقعی قدرت در منطقه شکل گرفته، نه بر اساس توافقهای سیاسی.
1. تحلیل نتایج جنگ ۱۲ روزه و پیامدهای آن برای آمریکا و اسرائیل
2. بازخوانی موقعیت فعلی واشنگتن و تلآویو و کاهش توان بازدارندگی آنها
3. تکذیب صریح روایت آمریکا درباره پیام ایران و تأکید بر اینکه تهران تحت فشار وارد مذاکره نمیشود
این سه لایه در کنار هم، تصویری از اعتماد به قدرت ملی، افزایش عمق استراتژیک ایران و ضعف روزافزون رقبای منطقهای و فرامنطقهای ارائه میدهند.
۱. تحلیل جنگ ۱۲ روزه؛ دگرگونی موازنه منطقه
رهبر انقلاب اسلامی جنگ ۱۲ روزه علیه جمهوری اسلامی ایران را «بُرش» مهمی در وضعیت منطقه توصیف کرد؛ نه یک درگیری عادی، نه یک حلقه تکراری از تنشهای همیشگی، بلکه لحظهای که در آن یک نظم امنیتی فرو ریخت و نظم جدیدی آشکار شد.
۱–۱. فروپاشی بازدارندگی رژیم صهیونیستی
در این تحلیل، چند نکته کلیدی برجسته است:
ـ اسرائیل با وجود توان نظامی گسترده و حمایت بیقید و شرط آمریکا، نتوانست بر میدان مسلط شود.
ـ تهدیدهای پیدرپی برای آغاز عملیات زمینی، به دلیل هزینههای احتمالی بالا، هیچگاه به مرحله اجرا نرسید.
ـ پدافند چندلایه اسرائیل، در برابر حجم و دقت آتش مقاومت، در چند سطح دچار فرسایش شد.
این وضعیت، به معنای خاتمه تصور شکستناپذیری رژیم صهیونیستی است؛ تصویری که هفت دهه سرمایهگذاری سیاسی و نظامی برای ایجاد آن، حالا با یک جنگ کوتاه، آسیب جدی دیده است.
۱–۲. صعود مقاومت به یک بازیگر بازدارنده
رهبر انقلاب اسلامی تأکید کرد که جنگ ۱۲ روزه ثابت کرد مقاومت دیگر یک «نیروی پراکنده» نیست، بلکه یک بازیگر نظامی با قدرت پاسخگویی لحظهای، دقت بالا و توان استمرار در ضربهزدن است.
این نکته در تحلیل رسانهای بسیار مهم است: تهران عملاً نشان داد که راهبرد ۲۰ ساله آمریکا برای مهار و محدود کردن مقاومت شکست خورده است.
۱–۳. نقش ایران در شکلدهی به معادله جدید
بدون ورود مستقیم به جنگ، اما با پشتیبانی ساختاری از محور مقاومت، ایران نشان داد که:
ـ معادلات منطقه بدون آن تنظیم نمیشود،
ـ و تهران امروز «سهم راهبردی» در هر تحول نظامی و سیاسی دارد.
این پیام نهتنها برای آمریکا و رژیم صهیونیستی، بلکه برای متحدان منطقهای آمریکا نیز معنادار است.
۲. تحلیل وضعیت آمریکا و اسرائیل پس از جنگ
سخنرانی رهبر انقلاب اسلامی تصویر کمسابقهای از شرایط داخلی و خارجی دو بازیگر اصلی ضدایرانی ـ واشنگتن و تلآویو ـارائه میدهد.
۲–۱. آمریکا: از ابتکار راهبردی به انفعال سیاسی
در این تحلیل:
ـ آمریکا دیگر قادر به بازگرداندن نظم منطقهای مورد نظر خود نیست.
ـ بحرانهای سیاسی داخلی، فشارهای انتخاباتی و شکافهای ساختاری، دست واشنگتن را کوتاه کرده است.
ـ جایگاه آمریکا از «تعینکننده روندها» به «واکنشدهنده به وقایع» تغییر کرده است.
در چنین شرایطی، تهران احساس میکند امریکا شرایط مذاکره یا فشارسازی را از دست داده و ایران اکنون در موقعیت تقاضا قرار ندارد.
۲–۲. اسرائیل: بحران امنیتی توأم با بحران مشروعیت
در تفسیر سخنان امام خامنهای، اسرائیل در سه سطح دچار بحران است:
1. بحران امنیتی:
ـ ناتوانی در پیشبرد جنگ،
ـ ناکامی در تحقق اهداف اعلامشده،
ـ و ضربهپذیری شدید از حملات مقاومت.
2. بحران داخلی:
ـ شکاف سیاسی بیسابقه،
ـ تضعیف جایگاه نخستوزیر،
ـ و نارضایتی اجتماعی گسترده.
3. بحران بینالمللی:
ـ مشروعیت مخدوش،
ـ کاهش حمایت عمومی غرب،
ـ و افزایش فشارهای حقوقی و رسانهای.
در این نگاه، اسرائیل از یک قدرت بازدارنده به یک دولت نیازمند حمایت دائمی تبدیل شده است.
۳. پاسخ به شایعات درباره پیام ایران به آمریکا
مهمترین بخش سخنرانی رهبر انقلاب اسلامی، از منظر راهبردی، تکذیب قاطعانه سخنان درباره پیام ایران برای مذاکره بود. ایشان این ادعا را «دروغ» خواند.
۳–۱. چرا این تکذیب مهم است؟
سکوت ایران میتوانست برای واشنگتن معنا داشته باشد؛ اما:
ـ رهبر انقلاب اسلامی شخصاً آن را رد کرد،
ـ و عملاً نشان داد که تهران نمیخواهد حتی کوچکترین نشانه از نرمش تحت فشار ظاهر شود.
این پیام بهطور مستقیم معادله مذاکرات هستهای را دگرگون میکند.
۳–۲. مذاکره تحت فشار، خط قرمز تهران
تهران با این موضعگیری اعلام کرد:
ـ ایران امتیاز نمیدهد،
ـ زمانبندی مذاکره را خود تعیین میکند،
ـ و هیچگونه معامله پشتپرده در شرایط فعلی قابل تصور نیست.
۳–۳. پیام غیرمستقیم به مقاومت و افکار عمومی
با این موضع: متحدان منطقهای جمهوری اسلامی مطمئن میشوند که تهران بهدنبال توافقهای مخفیانه در اوج جنگها نیست. افکار عمومی داخلی نیز درک میکند که تهران وارد هیچ روندی نمیشود که نتیجهاش تکرار تجربههای ناموفق گذشته باشد.
جمعبندی تحلیلی نهایی؛ موقعیت جدید ایران و افول دوگانه آمریکا ـ اسرائیل
برآیند کامل سخنان رهبر ایران چنین نقشهای را ترسیم میکند:
1. جنگ ۱۲ روزه نقطه پایان بازدارندگی اسرائیل و نقطه آغاز معادله جدید مقاومت بود.
2. آمریکا در ضعیفترین وضعیت تصمیمسازی منطقهای خود قرار دارد و درگیر چالشهای داخلی است.
3. اسرائیل با بحران امنیتی، سیاسی و مشروعیتی توأمان روبهروست و قادر به بازسازی بازدارندگی خود نیست.
4. ایران در مرکز تحولات منطقه قرار گرفته و بدون ورود به جنگ، عمق استراتژیک خود را گسترش داده است.
5. پرونده هستهای دیگر ابزار فشار غرب نیست؛ ایران زمان و چارچوب مذاکره را تعیین میکند.
6. رد شایعات پیام به آمریکا نشان داد که تهران برای هیچ معامله شتابزدهای آماده نیست و فشارها نمیتواند رفتار ایران را تغییر دهد.
7. و در نهایت، ایران امروز خود را در موقعیت برتر و اعتماد راهبردی بالاتر میبیند؛ موقعیتی که بر اساس توازن واقعی قدرت در منطقه شکل گرفته، نه بر اساس توافقهای سیاسی.
avapress.net/vdcb0wbf9rhbfsp.uiur.html
تگ ها
پربازدیدترین
مطالب مرتبط
[۲ حوت ۱۳۹۸] 
[۲ حوت ۱۳۹۸] 
[۲ حوت ۱۳۹۸] 
[۲۶ سرطان ۱۳۹۸] 
[۲۶ حمل ۱۳۹۸] 
