دیدن تصاویر تکاندهندۀ این جنایت، قلب و ذهن هر انسان باوجدان را به شدت میلرزاند و پرسشهای فراوانی را در اذهان برمیانگیزد:
- آیا قوانین و مقررات حقوق بشری گاهی برای رسیدن به اهداف سیاسی جنایتکاران شبکهای تصویب میشوند؟
- آیا پروندۀ اپستین پرده از چهرۀ مدعیان کاذب حقوق بشر برنداشت؟
- واقعیت این است که بدون محاکمه و بررسی دقیق، چگونه میتوان انتظار داشت نهادهای حقوق بشری درک درستی از نقض حقوق بشر داشته باشند و علیه آن اقدام کنند؟ آیا وظیفۀ این نهادها تنها محکوم کردن جنایات آشکار و تبلیغاتی است، یا باید به حقوق واقعی و آسیبدیدگان بیصدا نیز توجه کنند؟
و پرسشهای دیگری نیز مطرح است:
- آیا نهادهای حقوق بشری نمیدانستند که در آمریکا یک جزیره کامل به آزار جنسی کودکان اختصاص یافته است؟
- آیا نمیدانستند که متجاوزان جنسی به کودکان به مناصب قدرت در کاخ سفید راه یافتهاند؟
پروندۀ اپستین به ما یادآوری کرد که غربیها با شعارهای دروغین حمایت از حقوق زنان و کودکان به مسلمانان درس میدادند؛ اما اکنون چنان جنایت هولناکی در درون جامعهشان افشا شد که شاید تاریخ بشر هرگز نمونهای با این شرم و ابعاد عظیم ندیده باشد.