تحرکات مشکوک برخی اعضای ناتو در همسویی با آمریکا در جنگ با ایران

ایندیپندنت به نقل از وال‌استریت ژورنال می‌نویسد: «حتی در حالی که بسیاری از رهبران اروپایی از نظر سیاسی فاصله خود را از جنگ حفظ کرده و به کاهش تنش ادامه می‌دهند، آن‌ها به‌طور غیرمستقیم در توانمندسازی تلاش‌های آمریکا نقش دارند. آن‌ها بستر عملیاتی ضروری برای قدرت آمریکا در خاورمیانه را فراهم کرده‌اند.» این گزارش می‌گوید اسپانیا استثناست، اما بریتانیا، ایتالیا، آلمان، پرتغال و حتی فرانسه نیز هر یک سهم خود را ایفا می‌کنند. آن‌ها اجازه داده‌اند آمریکا از پایگاه‌ها و امکانات نظامی آنان برای حضور و عملیات در خاورمیانه استفاده کند.
هرچند نمی‌شود به بسیاری از گزارش‌های رسانه‌های غربی - آن هم در حالت جنگی که این رسانه‌ها کاملاً به صورت جانبدارانه و عمدتاً به عنوان آتش‌بیار معرکه فعالیت دارند و بسیاری از روایت‌های واقعی را وارونه جلوه می‌دهند - اعتماد کرد، اما در عین حال، با نظر به تجربیات تاریخی و واقعیت‌های مبرهن میدانی، نمی‌توان همکاری برخی از اعضای ناتو با آمریکا در جنگ با ایران را از نظر دور داشت.
 
چهار دلیل مستند برای اثبات همکاری
علاوه بر گزارش وال‌استریت ژورنال، به چند دلیل بسیار عمده ذیل، می‌توان به همکاری برخی اعضای ناتو در جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران استناد کرد:
۱- از کار افتادن پایگاه‌های آمریکایی در خلیج‌فارس 
بر اساس گزارش‌های منتشر شده از منابع معتبر بین‌المللی، طی چهل روز جنگ مستمر و شبانه‌روزی، حداقل حدود ۱۷ تا ۲۰ پایگاه نظامی آمریکایی در اثر حملات موشکی و پهپادی دقیق ایران در کشورهای حوزه خلیج‌فارس و منطقه، کاملاً از دور عملیاتی خارج شده است و این پایگاه‌ها دیگر ظرفیت حملات گسترده به ایران را ندارند. بنابراین باید پایگاه‌های مستقر در کشورهای اروپایی در اختیار نظامیان آمریکا قرار گیرد تا بتوانند به جنگ علیه ایران ادامه دهند.
 
۲- تحلیل رفتن موشک‌های پدافندی آمریکا 
کاهش توان دفاعی آمریکا به دلیل تمام شدن موشک‌های گران‌قیمت پدافندی مانند سامانه‌های تاد، پاتریوت و... و فروپاشی رادارها - که از نظر نظامی موضوع بسیار مهم و حیاتی در جنگ‌های طولانی‌مدت است - می‌تواند یکی دیگر از دلایل دخالت اعضای ناتو در این جنگ باشد. به باور آگاهان نظامی، پرکردن دوباره و جایگزینی این سامانه‌ها زمان زیادی لازم دارد. در چنین شرایطی، کشورهای عضو ناتو تلاش می‌کنند با همکاری‌های پنهان، شریک راهبردی خود را از فروپاشی میدانی نجات دهند و شکاف‌های ایجادشده میان اعضا را تا حدی ترمیم کنند.
 
۳- استقرار پدافند اروپا در منطقه به بهانه دفاع از خلیج‌فارس 
اعلام آمادگی دفاعی علنی برخی از کشورهای اروپایی از جمله بریتانیا در اوایل جنگ، و استقرار سامانه‌های پدافندی در منطقه به بهانه دفاع از کشورهای حوزه خلیج‌فارس، مسیر مداخله در آینده را باز گذاشته است. این مسئله نیز روایت وال‌استریت ژورنال را بیشتر تقویت می‌کند. به نظر می‌رسد کشورهای اروپایی، به‌ویژه فرانسه، آلمان، پرتغال، ایتالیا و... در افزایش توان نظامی آمریکا، اخصاً در عرصه‌های لجستیکی، اطلاعاتی و قرار دادن پایگاه‌های نظامی در اختیار آمریکا، همکاری‌های بسیار جدی دارند.
 
۴- درس گرفتن از تجربه جنگ تحمیلی 
اگر از تمام آنچه ذکر شد بگذریم، تجربه تاریخی جنگ هشت‌ساله ایران و عراق نشان می‌دهد که تمام بلوک غرب به شمول شوروی سابق به سردمداری آمریکا، به نحوی به صدام حسین کمک کردند تا ایران و نظام نوپای جمهوری اسلامی را نابود کند، اما با تمام فشارهای نظامی بر ایران، نتوانستند به اهداف خود برسند. در حال حاضر نیز بعید نیست این سناریو بار دیگر با رویکردی مدرن‌تر، فریبکارانه‌تر و به شکل دیگری علیه ایران در دستور کار قرار گرفته باشد.
 
ایران در برابر تمام غرب
با درنظر داشتن دلائلی که ذکر شد، اگر اعضای ناتو، آن‌گونه که وال‌استریت ژورنال گزارش کرده است، با آمریکا و اسرائیل در جنگ همکاری داشته باشند، در حقیقت ایران با تمام غرب، به شمول اسرائیل و کشورهای حوزه خلیج‌فارس در جنگ است و یقیناً این جنگ، سرنوشت ایران با عقبه تمدنی شش‌هزار ساله را در برابر قدرت‌های بزرگ جهان تعیین خواهد کرد.
 
پیروزی نهایی را اراده تعیین می‌کند، نه سلاح
با وجود اینکه ایران از نظر سیاسی و نظامی تقریباً می‌شود گفت تنها است، اما در این جنگ تنها سلاح‌های پیشرفته و تکنولوژی بشری کارساز نیست؛ بلکه در حقیقت این جنگ، جنگ اراده‌ها، شجاعت و پایمردی نیز می‌باشد که عمدتاً از نیروی ایمان و وطن‌دوستی سرچشمه می‌گیرد.
پیروزی خون بر شمشیر، اراده‌های آهنین در برابر زورگویی‌ها، آزادی‌خواهی در برابر اشغالگری و نصرت ایمان در برابر کفر و شرک، از واژه‌های مقدس و آشنا در تاریخ اسلام است و ایران اسلامی در برابر تمام قدرت‌های اهریمنی، استکبار جهانی و طاغوت زمان، از این ویژگی‌ها برخوردار است.
 
خسارات طبیعی است، اما شکست دشمن آشکار
در جنگ نابرابر و ظالمانه‌ای که ارتش تروریست آمریکا و رژیم جعلی اسرائیل به پشتیبانی اعضای ناتو و کشورهای عربی مزدور علیه ایران به راه انداخته‌اند، تحمل خسارات جانی و مالی امری طبیعی و انکارناپذیر است، به‌ویژه اینکه آمریکا و اسرائیل زیرساخت‌های اقتصادی و مناطق مسکونی را هدف قرار می‌دهند. اما تردیدی وجود ندارد که پایان جنگ و پیروزی قطعی را مقاومت، اراده‌های فولادین و اتحاد و همصدایی مردم ایران در دفاع مقدس از سرزمین، هویت ملی و اعتقادات و باورهایشان تعیین خواهد کرد.
اکنون می‌بینیم که بعد از ۳۹ روز جنگ، آثار شکست و درماندگی در چهره دشمنان متخاصم و سردمداران دشنه به دست خونخوار، با حمله به زیرساخت‌های اقتصادی، علمی، اجتماعی و فرهنگی ایران بیش از پیش آشکار شده است. حمله به زیرساخت‌های اقتصادی و سرمایه‌های ملی ایران نه تنها چهره واقعی جنایتکاران دخیل در پرونده اپستین در آمریکا را بیشتر برملا ساخت، بلکه تحقیری تاریخی به آن عده از ایرانیان خارج‌نشین و دموکراسی‌طلب بود که با شعار «جاوید شاه» در پی تجاوز آمریکا و اسرائیل به ایران، رقص و پایکوبی می‌کردند.
 
جمع‌بندی؛ هیچ هدفی محقق نشده است
در نتیجه باید گفت به باور بسیاری از تحلیلگران و ناظران منصف و بی‌طرف، بعد از ۳۹ روز جنگ میان آمریکا و اسرائیل با ایران، هیچ یک از اهداف ایالات متحده و رژیم صهیونیستی محقق نشده است. اگر هدف آنان بمباران ایران و حمله به زیرساخت‌هاست - چنانکه ترامپ و نتانیاهو آن را یدک می‌کشند - باید گفت ایران نیز تمام اهداف در حاشیه خلیج‌فارس به شمول اسرائیل را تا کنون بمباران کرده است. پس جنگ تا هنوز به نفع متجاوزان نبوده است.
کشورهای غربی و اعضای ناتو اگر با آمریکا و اسرائیل برای طولانی شدن جنگ همکاری می‌کنند، می‌دانند که خود نیز از آسیب‌های این جنگ در آینده در امان نخواهند بود و به زودی آثار ویرانی زیرساخت‌های اقتصادی و انرژی دامن آن‌ها را خواهد گرفت. اما در عین حال، نابودی یا تضعیف ایران را ترجیح می‌دهند، زیرا دشمنی غرب با ایران را ذاتی، ایدئولوژیک و تاریخی می‌دانند و تنش‌ها و نزاع‌ها را عمدتاً ریشه در جنگ‌های صلیبی و تقابل امپراتوری‌های روم و ایران باستان می‌بینند.
با این همه، آنچه تا کنون به اثبات رسیده این است که ایران در برابر متجاوزان و جنگ‌طلبان معاصر کوتاه نخواهد آمد و با صبر و مقاومت و پشت سر گذاشتن تمام دشواری‌ها، از این گردنه سرنوشت‌ساز و تاریخی عبور خواهد کرد. همان‌طور که طی نزدیک به نیم قرن، نظام جمهوری اسلامی را با اقتدار حفظ کرده و همواره دعوتگر به اسلام معتدل در سطح جهان بوده است، بعد از این نیز براساس پیش‌بینی‌های بسیاری از تحلیلگران، با قدرت و تسلط بیشتر در منطقه و جهان تبارز خواهد کرد.