آتش‌بس و شکست هیمنه نظامی آمریکا؛ چرا واشنگتن در تقابل چهل‌روزه با ایران وادار به عقب‌نشینی شد؟

ایالات متحده که بر پایه اطلاعات گمراه‌کننده موساد و ارزیابی‌های غلط از توان دفاعی ایران پا به این میدان گذاشته بود، در ابتدا با اعتمادبه‌نفسی بالا اما کاذب، ادعاها و یاوه‌گویی‌های بسیاری را مطرح ساخت. با این حال، با گذشت زمان و درک عینی از عمق قدرت نظامی و نفوذ منطقه‌ای جمهوری اسلامی ایران، واشنگتن وادار به عقب‌نشینی و پذیرش شکست شد. اما چرا آمریکا مجبور به این عقب‌نشینی گردید و پیروز نهایی این نبرد چهل‌روزه کیست؟
 
پاسخ نخست: دلایل عقب‌نشینی آمریکا
آمریکا از پایان جنگ جهانی دوم به این سو، خود را قدرت بلامنازع جهانی می‌پنداشت و با سوءاستفاده از این موقعیت، مرتکب جنایات متعددی در کشورهای مختلف، به‌ویژه در جهان سوم، شده است. این بار نیز با فریب اطلاعاتی موساد و بدون برخورداری از داده‌های موثق درباره توانمندی‌های نظامی ایران، وارد جنگ شد. اما به محض رویارویی با واقعیت قدرت نظامی و نفوذ منطقه‌ای ایران در میدان نبرد، مجبور به عقب‌نشینی گردید. مهم‌ترین دلایلی که کاخ سفید را وادار به این شکست و عقب‌نشینی کرد، عبارت‌اند از:
- الف) قدرت بالای نظامی و اشراف اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران.
- ب) حضور پرشور مردم ایران در خیابان‌ها و حمایت قاطع آنان از حاکمیت ملی.
- ج) حمایت و ایستادگی کشورهای منطقه نظیر لبنان، یمن، عراق و افغانستان از ایران و احتمال شکل‌گیری یک جبهه مقتدر نظامی اسلامی در برابر آمریکا که تداوم جنگ را برای واشنگتن پرهزینه و غیرممکن ساخت.
 
پاسخ دوم: پیروز نهایی این جنگ کیست؟
ایالات متحده پیش از آغاز این درگیری و در سال‌های گذشته، اهداف و برنامه‌های متعددی را برای ایران ترسیم کرده بود. تغییر نظام سیاسی، محدودسازی توان موشکی و توقف غنی‌سازی اورانیوم، از جمله مهم‌ترین اهداف راهبردی آمریکا در قبال ایران به شمار می‌رفتند. هدف از این تجاوز نظامی نیز دستیابی به همین اهداف بود. اما پس از چهل روز جنگ، آمریکا نه‌تنها به هیچ‌یک از این اهداف دست نیافت، بلکه نتیجه معکوس گرفت:
- نظام جمهوری اسلامی ایران مقتدرتر و محبوب‌تر از گذشته ظاهر شد.
- برنامه غنی‌سازی اورانیوم و توان تسلیحات موشکی ایران همچنان پابرجا و فعال باقی ماند.
 
بنابراین روشن است که برنده این جنگ، جمهوری اسلامی ایران و بازنده قطعی آن، ایالات متحده آمریکا است. آمریکا با این جنگ نامشروع، هیمنه و هژمونی نظامی افسانه‌ای خود را از دست داد. موقعیت و جایگاه سیاسی‌اش در جهان تضعیف شد و موجودیت پایگاه‌های نظامی خود و متحد راهبردی‌اش، رژیم صهیونیستی، را در منطقه به خطر انداخت.
 
به‌طور خلاصه، این جنگ یک اقدام نامشروع بود که نتیجه آن، شکست هیمنه و هژمونی نظامی آمریکا و نمایش قدرت بلامنازع جمهوری اسلامی ایران در عرصه منطقه‌ای و بین‌المللی بود.