اجتماع؛ از طلوع اسلام تا اربعین حسینی

قیام عاشورا نیز خود اجتماعی بود؛ هرچند کوچک، اما برآمده از دل یاران عاشق و دلدادۀ امامی که ندای یاری‌طلبی خود را به تمام عالمیان رساند تا هر که دم از عدالت و عدالت‌خواهی می‌زند، او را یاری کند. گذر تاریخ و رسیدن به نقطۀ صعب‌العبور آن، با ریختن خون پاک شهیدان بزرگ، این بلندی‌های پررنج را هموار می‌کند. این اجتماع است که از تمام اقشار، نه تنها یک جامعه، که از سراسر دنیا، در آن ندای عدالت و امنیت سر داده می‌شود.
 
دشمنان امروز، همان یزیدیان زمانه‌اند؛ همان‌ها که بسیاری از دلدادگان به امام را برای نرسیدن به ایشان از راه برگرداندند و با محاصره، توانستند به صورت ظاهر قیام آن حضرت را سرنگون کنند. اما امروز ماییم که با حضور پرشور خود در میدان‌ها، سلاح پیروزی در دست داریم و امام زمان خویش را یاری می‌دهیم. مقاومت امروز، در همین اجتماعات تبلور یافته است؛ اجتماعاتی که در آن، رشد اندیشه‌ها و نگاه ژرف به اهداف همه‌جانبه و استراتژیک ـ که ادامۀ جنگ است، نه صلح با ظلم ـ جریان دارد.
 
همین تکرار اجتماع است که موجب جذب بیشتر اقشار مختلف می‌شود و این همسویی افکار با یکدیگر، سدّی می‌شود در برابر دشمنان و منافقان. به همین دلیل است که در این سو، دستان مخالف برای عقب‌ماندگی خود در مقابل زنجیرۀ انسانیِ عظیمی که به اشتباه از نگاه آن‌ان بی‌ارزش شمرده شده، تلاش می‌کنند تا آن را از بین ببرند.
 
اربعین و حضور در این اجتماع عظیم، یادآور قیام عاشورا و بزرگ‌نماییِ ارزش‌های به فراموشی سپرده‌شدۀ اسلام و بیداری انسانیت است. اجتماع، قطع بازوان استعمار و تجلّی دستاوردهای دفاع مقدس است. این بیداری عظیم جهان اسلام، پس از تشییع بزرگترین مرجع تشیع و تأیید ولایت‌مداری میلیون‌ها انسان، زمینه‌ساز فروپاشی هیمنۀ وحوش غرب‌گرا شده است. چگونه ممکن است چنین حرکتی، مورد حملۀ آنان قرار نگیرد؟
 
اما امروز، اقتدار شیعه با عنایت امام زمان (عج) و نائب برحق ایشان، و البته عشق و ارادت به آن حضرت، حضور پررنگ‌تری را به نمایش گذاشته است و ما به این عظمت رسیده‌ایم.