فارن افرز: خروج آمریکا از منطقه، ضرورتی که معادلات جدید امنیتی دیکته می‌کند

خبرگزاری صدای افغان(آوا) ـ سرویس بین‌الملل: این تحلیل که در تازه‌ترین شماره فارن افرز منتشر شده، ضمن اشاره به مناقشه‌برانگیز بودن انگیزه‌های دولت ترامپ برای ورود به جنگ با ایران، یک عامل کلیدی اما کمتر مورد توجه قرار گرفته را برجسته می‌کند: آمریکا نه به دلیل قدرت ذاتی خود، بلکه به واسطه «امکان» انجام آن، توانست در فاصله‌ای بیش از ۶ هزار مایل از مرزهایش وارد جنگ شود.
 
وابستگی مطلق به زیرساخت‌های منطقه‌ای
این گزارش با یادآوری اصول نظریه‌های نظامی تأکید می‌کند که حتی ارتش‌های قدرتمند نیز برای اعمال قدرت در فواصل دور با محدودیت‌های جدی مواجه‌اند. برد تسلیحات محدود است، هواپیماها نیازمند سوخت‌گیری‌های متعددند و پشتیبانی از یک جبهه دوردست، پیچیدگی و هزینه‌های سرسام‌آوری دارد. راز توانایی آمریکا برای عملیات در نقاط دوردست جهان، شبکه گسترده‌ای از پایگاه‌ها و زیرساخت‌های متحدانش است. جنگ اخیر با ایران نیز از همین الگو پیروی کرده و وابستگی کامل واشنگتن به کشورهای منطقه را آشکار ساخته است.
 
بهای سنگینی که کشورهای میزبان پرداختند
به نوشته فارن افرز، بهای این همکاری برای کشورهایی که تن به میزبانی دادند، بسیار سنگین بود. ایران از همان روزهای نخست جنگ، هزاران موشک و پهپاد به سمت اهداف مرتبط با آمریکا شلیک کرد. پایگاه‌های نظامی در عربستان، کویت، قطر، بحرین و امارات هدف قرار گرفتند و حتی زیرساخت‌های حیاتی غیرنظامی نظیر تأسیسات آب‌شیرین‌کن و فرودگاه‌ها نیز از این حملات در امان نماندند. نویسنده هدف راهبردی ایران را «وادار کردن دولت‌های میزبان به اخراج نیروهای آمریکایی» می‌داند و تصریح می‌کند که تهران در این مسیر تا حد زیادی موفق عمل کرده است.
 
معادله وارونه؛ هزینه دفاع از میزبان، بیشتر از منافع حضور آمریکاست
این تحلیل هشدار می‌دهد که تجربه این جنگ، بسیاری از کشورها را به این باور رسانده که میزبانی از نیروهای آمریکایی، آنان را به هدفی مستقیم برای دشمنان واشنگتن بدل می‌کند؛ نگرانی‌ای که با گسترش پهپادهای ارزان‌قیمت و موشک‌های بالستیک تشدید شده است. امروز ساخت هزاران فروند از این تسلیحات برای کشوری مانند ایران، به مراتب کم‌هزینه‌تر از ایجاد سامانه‌های دفاعی لازم برای مقابله با آن‌هاست. به بیان دیگر، هزینه تأمین امنیت کشورهای میزبان در برابر حملات تلافی‌جویانه، اکنون از منافع حضور آمریکا پیشی گرفته است.
 
نافرمانی متحدان؛ نشانه‌های یک چرخش راهبردی
فارن افرز با اشاره به نمونه‌های مشخصی از عدم همکاری متحدان آمریکا در جریان جنگ اخیر می‌نویسد: اسپانیا و ایتالیا دسترسی به برخی پایگاه‌ها و حریم هوایی خود را محدود کردند و ترکیه نیز مجوز استفاده از پایگاه استراتژیک اینجرلیک برای عملیات رزمی علیه ایران را صادر نکرد. این موارد، نشانه‌های اولیه از یک چرخش راهبردی در میان متحدان واشنگتن تلقی می‌شود.
 
خروج از منطقه؛ ضرورتی اجتناب‌ناپذیر
نتیجه‌گیری نهایی فارن افرز هشداری صریح است: اگر روند کنونی ادامه یابد و کشورهای بیشتری از اعطای دسترسی نظامی به آمریکا خودداری کنند، نه تنها توان واشنگتن برای مداخله در سراسر جهان به شدت تحلیل خواهد رفت، بلکه اساس هژمونی نظامی آمریکا پس از جنگ جهانی دوم نیز فرو خواهد ریخت. در چنین شرایطی، خروج آمریکا از منطقه دیگر یک گزینه نیست، بلکه ضرورتی است که پویایی‌های جدید امنیتی در خاورمیانه آن را اجتناب‌ناپذیر ساخته است.