اسلامي رهبري او یووالي؛ د اسلامي نړۍ د بحرانونو د لرې کولو لپاره یوه ستراتیژي

په معاصر عصر کې اسلامي نړۍ د مختلفو ننګونو لکه مذهبي اختلافاتو، سیاسي بحرانونو، کورنیو جګړو، فقر، علمي وروسته پاتې والي، اسلاموفوبیا او د بهرنیو قدرتونو لاسوهنې سره مخ ده. په داسې شرایطو کې، مسلمانان د یووالي، خواخوږۍ او همغږۍ عنصر ته تر بل هر وخت ډیر اړتیا لري. اسلامي وحدت یوازې یو سیاسي شعار نه دی، بلکې یو اصل دی چې په قرآن کریم، د نبوي سنتو او د اهل بیت علیهم السلام د کړنو کې ریښه لري؛ یو اصل چې د اسلامي امت عزت، واک او پرمختګ پرې تکیه کوي.

 

اسلام مسلمانان د یو واحد بدن د غړو په توګه معرفي کوي؛ یو داسې بدن چې روغتیا یې د نورو غړو له روغتیا سره تړلې ده. هرکله چې اختلاف، تعصب او دښمني د ایمان د ورورګلوۍ ځای نیسي، نو د دښمنانو د نفوذ او د ملت د کمزوري کولو لپاره زمینه چمتو کیږي. له همدې امله، د تاریخ په اوږدو کې لویو اسلامي مفکرینو او اصلاح غوښتونکو تل د ملت یووالي د مسلمانانو د ژغورنې لپاره یو له مهمو عواملو څخه ګڼلی دی.

 

د قرآن کریم له نظره د اسلامي یووالي مفهوم

قرآن کریم یووالي د اسلامي ټولنې د یو له بنسټیزو ستنو څخه معرفي کوي.

 

دا په مسلمانانو غږ کوي چې د خدای رسۍ په ګډه ونیسي او د هر ډول ویش او انحراف په وړاندې خبرداری ورکوي. مفسرینو "د خدای رسۍ" قرآن کریم، الهي دین او د الهي ارزښتونو ټولګه ګڼلې ده، کوم چې د ټولو مسلمانانو ګډ محور دی.

 

د اسلامي یووالي د تحقق لپاره ستراتیژۍ

د تلپاتې یووالي د ترلاسه کولو لپاره، لاندې اقدامات اړین دي:

 

۱. د مسلمانانو د ګډ محور په توګه قرآن او نبوي سنت ته راستنیدل

۲. د اسلامي مذهبونو ترمنځ د علمي او درناوي وړ خبرو اترو پراخول

۳. د زده کړې، څیړنې او د پوهې تولید پیاوړی کول

۴. د ناپوهۍ، افراطیت او تعصب سره مبارزه

۵. په کلتوري، اقتصادي، علمي او بشري برخو کې همکاري

۶. د اسلامي اخلاقو، زغم او مسؤلیت پر بنسټ د ځوان نسل روزنه

۷. د ټولنیز عدالت پیاوړتیا؛ ځکه چې عدالت د ټولنیز پیوستون یو له اصلي بنسټونو څخه دی

 

د فارسي ادب په هنداره کې اسلامي یووالي

لویو فارسي شاعرانو هم تل خلکو ته د یووالي غوښتنه کړې ده.

 

اسلامي یووالي یو قرآني، نبوي او عقلي اړتیا ده او د اسلامي ملت د وقار، امنیت او پرمختګ لپاره یو له خورا مهمو عواملو څخه ګڼل کیږي. فقهي او فکري توپیرونه، که د درناوي او خبرو اترو سره یوځای وي، کولی شي د ساینسي تحرک لپاره لاره هواره کړي؛ مګر اختلافات په دښمنۍ بدلول اسلامي ملت له دننه څخه کمزوری کوي.

 

نن ورځ، تر بل هر وخت زیات، مسلمانان اړتیا لري چې مشترکات پیاوړي کړي، د خبرو اترو کلتور پراخ کړي، علمي او بشري همکارۍ پراخ کړي، او له تفرقې څخه ډډه وکړي. د دې ایډیال تحقق د اسلامي امت د پوهانو، اکاډمیکو، مفکرینو، حکومتونو او اشخاصو ګډ مسؤلیت دی.

 

په پای کې، د خدای کلام دا حقیقت په ښه توګه خلاصه کوي: که اسلامي امت د ایمان، عدالت، ساینس، اخلاقو او همکارۍ پر بنسټ سره راټول شي، نو کولی شي د حکمت، پیوستون او ګډو هڅو سره ډیری اوسني بحرانونه له منځه یوسي او نړۍ ته د ګډ ژوند، وقار او پرمختګ یوه بیلګه وړاندې کړي.